Түсіме ылғи өлгендер кіреді,
Барлығы тұнжыр, көңілсіз.
Тірілер оған несін береді,
Жетісіп жүр ғой дермісіз?
Аурақ жебеп жүреді деушіед
Күнахар пенде, пақырды,
Ит өмір мынау, жалған әлемді
Аттап кеткендер «ақылды»
Бейопа арман қолда тұрмайды
«Көпшіл» бөкседей бұлтылдап,
Шалшық көңілден шаттық ұрлайды,
Бейіттен байғұз сұңқылдап.
Жамауға келмес жыртық жүрегім,
Жүдеумен кетті жоғалып.
Сонда да ылғи күліп жүремін,
Қап-қара мұңға оранып.
Түсіме ылғи өлгендер кіреді,
Барлығы тұнжыр, көңілсіз.
Тірі боп оған немді беремін,
Жетісіп жүр ғой дермісіз…
Пернебай Сапаров
